Όσο η Σταχτοπούτα παραμένει χάρτινη φιγούρα εγκλωβισμένη στις σελίδες του παραμυθιού, ο καθένας μπορεί να δηλώνει όσο φιλεύσπλαχνος αντέχει η φαντασία του, και να χύνει όσα δάκρυα του επιτρέπουν οι δακρυγόνοι αδένες του. Όταν όμως η Σταχτοπούτα πάρει αίφνης σάρκα και οστά, σου χτυπήσει την πόρτα και στρογγυλοκάτσει στο κατώφλι του σπιτιού σου, τότε τα παραμύθια τελειώνουν. Πρέπει τότε να αναμετρηθείς με τη φιλευσπλαχνία σου και να δεις κατάματα ποιος είσαι συ και ποια η Σταχτοπούτα.
Το πλοίο δεν μετέφερε μόνο 250 ανθρώπους από την Κρήτη στην Αθήνα, αλλά έκανε κάτι παραπάνω απ' αυτό: τους έβγαλε απ' το παρασκήνιο και τους εγκατέστησε στο προσκήνιο. Οι προβολείς όμως δεν είναι στραμμένοι κατά πάνω τους, τι παραπάνω άλλωστε να δείξουν, παρά στρώματα και εξασθενισμένα κορμιά, αλλά έχουν γυρίσει κατά πάνω μας και εμάς είναι που ανακρίνουν. Και το φως είναι τόσο δυνατό, τόσο ενοχλητικό που δεν μπορείς να βρεις ούτε στάλα σκιά για να κρυφτείς. "Τσούζει...", όπως έλεγε κι ο μακαρίτης.
Νάμαστε λοιπόν, εδώ μπροστά σας, αυτοί είμαστε εμείς, και το τι θα κάνετε, θα δείξει και ποιοι είσαστε εσείς. Εδώ θα φανούν οι αντοχές σας, εδώ θα φανούν οι αξίες σας, εδώ θα φανούν οι προτεραιότητές σας. Εδώ θα φανεί η ανθρωπιά σας, εδώ θα φανεί η αλήθεια και οι προθέσεις σας.
Για να δούμε τώρα πώς θα μπορέσετε να ξεφύγετε. Μπορεί να πείτε ότι είναι το φρεσκοβαμμένο κτίριο που θα χάσει τη γυαλάδα του, μπορεί να βάλετε μπροστά τους φοιτητές που θα χάσουν μια βδομάδα μάθημα, μπορεί να ξεφουρνίσετε κάνα τσιτάτο, ότι δεν έρχεται έτσι ασύντακτα και στα ξεκούδουνα ο σοσιαλισμός, μπορεί ακόμα να σκεφτείτε ότι δεν είναι της ώρας η σύγκρουση, αυτή η ώρα η άχρονη που, πανάθεμά της, ποτέ δεν βρήκε μια ώρα κατάλληλη για νάρθει, μπορείτε να βγάλετε τη ζυγαριά και να ψάχνετε πόσα θα χάσετε στο ζύγι στο πάρε δώσε με την εξουσία, δίνουμε τους μετανάστες, κερδίζουμε το άσυλο κ.λ.π.
Κάτω απ' τον φερετζέ των λέξεων όμως, δεν θα μπορέσετε να κρύψετε αυτό που πάψατε να είστε. Δηλαδή, άνθρωποι...
cynical