«Στις 7 Μαρτίου του 1948 τα αιτήματα για εθνική ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία και εθνική δημιουργία απαντήθηκαν με επιτυχία από τους Δωδεκανήσιους, τους ακρίτες νησιώτες και ο τόπος μας ενώθηκε με την υπόλοιπη Ελλάδα. Έλληνες ενώθηκαν με Έλληνες.
Σήμερα, 7 Μαρτίου του 2012, στεκόμαστε απέναντι στους προγόνους μας με απόλυτο σεβασμό για τις θυσίες τους, για τον αγώνα τους, για την αγάπη τους για την πατρίδα.
Τιμάμε τους πραγματικούς αγωνιστές, αυτούς που κράτησαν ψηλά το κεφάλι τους.
Και καλούμαστε να ακολουθήσουμε το παράδειγμα τους.»
“Εγώ δεν θα κάνω δημόσιες σχέσεις με “συναδέλφους” που συναγελάζονται με καθ’ ομολογίαν μειοδότες” συμπλήρωνε με νόημα η Μίκα Ιατρίδη. “
Το Αιγαίο εκτός από “ψάρια” έχει και αίμα Ελληνικό. Όποιος το αγγίζει να το σέβεται ως βάπτισμα Ελευθερίας, αλλιώς να σιωπά!”!
Μία γυναίκα, λοιπόν, ξεμπρόστιασε τους πρόθυμους τουρκοτσολιάδες, γερμανοτσολιάδες και αμερικανοτσολιάδες που κατοικοεδρεύουν (και) στην κυβέρνηση του τραπεζοϋπαλλήλου Λουκά Παπαδήμου.
Μία γυναίκα έχει μεγαλύτερα κουράγια και κουβαλάει μέσα της περισσότερο ανδρισμό, από προσκυνημένους και καλοβολεμένους ριψάσπιδες του Ελληνικού Κοινοβουλίου, οι οποίοι θέλουν να έχουν μόνο δικαιώματα και καμία υποχρέωση στην πατρίδα που -υποτίθεται- πως υπηρετούν.
Μία γυναίκα, νέα Μπουμπουλίνα, ξεμπρόστιασε την γύμνια των σοβαροφανών ελληνόφωνων που διαρρυγνύουν τα ιμάτιά τους πως λειτουργούν για το όφελος της πατρίδας, ενώ έχουν αρνηθεί να γίνει έλεγχος σε ελβετικές τράπεζες σχετικά με πιθανούς λογαριασμούς τους.
Τελικά, ποιός το είπε πως οι άντρες ξεχωρίζουν από το καβάλο; Καθώς φαίνεται, οι άντρες σήμερα δεν συνάδουν με την έννοια που τους έχει αποδοθεί καθαρά ανθρωπολογικά. Μία γυναίκα μπορεί να τους εξευτελίζει και αυτοί να παρακολουθούν βουβοί τον διασυρμό τους...